Mijn werkdagen

De wekker gaat. Ik word wakker, het is half 8 in de morgen. Ik blijf nog even liggen en dan stap ik onder de douche met een zachte, maar warme straal water. Na het douchen maak ik mijn ontbijt en maak ik mijn tas klaar om te gaan werken. Ik zeg mijn twee huisgenoten gedag en ik vertrek tussen half 9 en kwart voor 9 naar mijn werk. Het is elke dag weer 15 minuten lopen.

Op mijn weg naar mijn werk/stage kom ik langs verschillende plekken waar vaak al veel toeristen zijn. Ik loop als eerst langs een dominicanenklooster, waar op de terugweg meestal kinderen met schooluniformen vandaan komen na een dagje school. Ik vervolg mijn mijn weg via Qorikancha richting Plaza de Armas. Wanneer ik daar langs kom zitten er al verschillende mensen op de bankjes op het plein. Het verkeer rond Plaza de Armas bestaat zoals elke dag bijna alleen uit door elkaar manoeuvrerende lokale taxi’s. Ik vervolg mijn weg naar Plaza Regocijo, de plek waar mijn ik bijna elke werkdag mijn lunch nuttig. Vanaf dit plein is het nog zo’n 3 minuten omhoog lopen naar mijn werk.

Zo begint voor mij elke werkdag. Eenmaal aangekomen op kantoor, waar we met vier mensen op bezig zijn met marketing & IT, begint mijn werkdag. Tijdens mijn eerste werkweken ben ik tijdens mijn werkdagen voornamelijk bezig geweest met het schrijven van een stagewerkplan, waar ik de komende weken een vervolg aan zal geven. Verder ben ik momenteel op kantoor enorm druk (geweest) met het ontwerpen van een aantal brochures voor het bedrijf. Mijn werkdag zit er aan het eind van de middag vanaf 5 uur op, echter maak ik vaak nog even het een en ander af. Elke week hebben wij met de mensen op kantoor een meeting waarin het een en ander besproken wordt. Dit is enkel in het Spaans, heel af en toe in het Engels.

Gezondheid

Zoals je in mijn vorige blog kon lezen dat ik niet helemaal fit was, ben ik inmiddels helemaal opgeknapt. Ik had erg veel last van de hoogte (3400 meter) met daarbij een stevige hoogteziekte. Inmiddels kan ik fatsoenlijk een heuvel, trap of berg oplopen zonder dat ik 5 minuten moet sta uit te hijgen.

In de afgelopen 3 weken ben ik ook een drietal keren naar de tandarts geweest hier in Cusco. Een bijzondere ervaring was het vooraf, maar achteraf bleek het er bij deze tandarts schoon en Westers uit te zien. Inmiddels is de zenuwontsteking in mijn kies verholpen en kan ik weer pijnloos door het leven.

Dagjes uit in Peru

Inmiddels ben ik al weer bijna 2 maand hier in Peru en heb ik driemaal het een en ander bezocht. Het eerste uitstapje was precies een maand geleden. 20 februari ging ik als mystery shopper voor mijn werk met de trein naar Machu Picchu, een van de 7 moderne wereldwonderen. Hier ben ik met de trein heen geweest waar ik een kort rapport moest schrijven over service in de trein, de kwaliteit van het Engels van het personeel, kwaliteit van het eten & drinken en onder andere de hygiëne van het toilet. ’s Ochtends vroeg vertrokken en ’s avonds laat weer terug. De totale reis duurde 3 uur heen en 3 uur terug.

Mijn tweede uitstapje was op een vrijdagmiddag naar Cristo Blanco & Sacsayhuamán die zich beide op een van de bergen rondom de stad bevinden. Cristo Blanco is een Jezusbeeld vergelijkbaar met het Jezusbeeld in Rio de Janeiro, maar dan kleiner. Sacsayhuamán is een grote ruïne met verschillende delen op een groot terrein. Hier ben ik heen geweest samen met een 3 Spaans-studenten van de Spaans school waar ik werk.

Het derde uitstapje was met mijn huisgenoot Kyle. We zijn ’s ochtends (nadat we bij brood voor de lunch gehaald hadden) met een lokale stadsbus de stad uitgegaan naar het oosten, naar Tipón en Pikillaqta. Beide liggen op zo’n 30 minuten buiten de stad. Beide hebben prachtige ruïnes, die echter voor ons te duur waren om te bezoeken. De ruïnes van Tipón liggen bovenop de berg waar wij uiteindelijk nog wel naar toe zijn geweest tot aan de ingang, om toch te genieten van het mooie uitzicht voor onze lunch. In Pikillaqta hebben ze ook iets wat lijkt op een oud stuk muur/poort, maar wat eigenlijk een aquaduct was tussen verschillende bergen. Aan het eind van de dag zijn zeiknat geregend en hebben we gratis mee kunnen liften met een Cusqueño (een man die komt uit en woont in Cusco). Deze man bleek achteraf 2 blokken bij ons vandaan te wonen, dus het laatste stukje konden wij wel lopen. Achteraf best een toeval, voor een stad met 400.000 inwoners.

De komende tijd

De komende tijd hoop ik nu weer gezond te blijven. Ik heb sinds gisteravond denk ik ook een kerk gevonden waar ik mij thuis kan gaan voelen. Een evangelische gemeente die op 1 blok afstand ligt bij mij vandaan.

Van mijn kant alvast bedankt voor het lezen en volgen van mijn blog. Ik hoop de komende tijd wat vaker een blog te schrijven, die dan waarschijnlijk steeds wat korter zal zijn, maar wel vaker gepost zal worden. Laat gerust een berichtje achter hieronder en ik zal proberen deze te beantwoorden!

Wil je per email een berichtje ontvangen dat er een nieuwe blog is, vul dan even kort het contactformuliertje in hieronder:

Jouw naam*

Jouw Email*